Afstemming op corona (deel 2)

Na een maand stilte, ben ik weer terug. Begin januari ben ik ziek geweest vanwege corona, waardoor ik uit de running was. Het herstel ervan was pittiger dan ik verwachtte, waardoor ik nu pas kan zeggen: ik ben weer terug. 

Corona is een raar virus, heb ik gemerkt.

Vorig jaar riep ik: het is gewoon een griep-variant. Maar eerlijk is eerlijk: daar moet ik deels van terug komen.
Ja, corona is een griep-variant.
Maar energetisch voelde dit zó ontzettend ANDERS aan. Ook de fysieke en emotionele nasleep van corona is ánders dan een griep.

Daarom heb ik weer afgestemd op corona, om haar boodschap nog eens te horen.

Deze foto nam ik toen ik in isolatie zat tijdens het ziekzijn.

Deze afstemming is voor alle mensen die een milde variant van corona hebben gehad. En natuurlijk ook voor alle mensen die simpelweg geïnteresseerd zijn in haar boodschap.
Ik wil benadrukken dat ik géén arts ben en in deze afstemming echt heb geluisterd naar de energie van Corona.
Dus ik heb géén medische kennis verweven in deze afstemming, puur en alleen de boodschap van corona beluisterd, bevoeld en opgeschreven.

Wat wil de ziekte jou -ons- vertellen? Welke boodschap mag je eruit halen, wat mag jij nog leren en integreren?
Waar in deze afstemming wordt gesproken over ‘gastheer’ kun je ook ‘gastvrouw’ lezen.

Afstemming op Corona

Wanneer ik op jou afstem, Corona, voel ik meteen dat jij een opportunist bent, met zowel een negatieve als een positieve intentie.

Je probeert vele gastheren uit, om te kijken of je voet aan wal kunt krijgen en de macht over die persoon kunt overnemen.

Je kruipt onder iemands huid, in iemands stelsel om daar je klauwtjes uit te zettten en de gastheer eronder te krijgen – om jouw boodschap te verspreiden.

In eerste instantie doe jij je voor als een griepje. Als een wolf in schaapskleren geef jij griepverschijnselen aan de gastheer.

Zodra die zaadjes bij de gastheer zijn gekiemd, komen je klauwtjes “tevoorschijn” en haak jij eerst je negatieve boodschap uit.

De negatieve boodschap is vooral het uitschakelen van de zelfstandigheid van de gastheer.
Jij wilt namelijk dat hij de overstap maakt van ‘ik’ naar ‘wij’ bewustzijn.
Dus je maakt je gastheer ontzettend moe, hij kan niets anders meer doen dan zich eraan overgeven, niets doen. Slapen. Intens moe zijn. De armen of benen voelen uitgeschakeld en stuurloos.

Ook in de gedachtekracht verspreid jij je gif. De zelfstandige denkkracht sla jij knock-out. Door de vermoeidheid voelt de gastheer zich lamgeslagen, te uitgeput om zelfstandig te denken. Het enige wat de gastheer “kan”, is zich overgeven aan de lamgeslagenheid. Zonder levensenergie, ongeïnspireerd, heel veel slapen.
Afhankelijk zijn van andermans goede zorgen.

Maar dan keert je gezicht opeens, Corona. Want je hebt niet alleen maar kwaad in de zin.
Je hebt ook een goede kant, die je heel graag wilt laten zien aan de wereld. Want jij bent hier om de wereld te verbeteren.
Jij plant zaadjes, jij verspreidt tegelijkertijd ook een energie  waarin jij de mensheid oproept dat het de hoogste tijd is om de wereld te veranderen. Het is tijd om álles op de wereld te veranderen.

De mensheid, het bewustzijn, de omgang met elkaar, de omgang naar de wereld. Hoe je voor jezelf zorgt, hoe je voor elkaar zorgt, hoe je voor de wéreld zorgt, voor de dieren, de flora de fauna…
Dáár laat jij je werkelijke gezicht zien, lieve Corona. Dáár komt je wérkelijke intentie naar buiten.

Waar je in eerste instantie een wolf in schaapskleren bent, ben je dus eigenlijk een schaap in wolfskleren.
Je wilt de wereld mooier, beter maken. En jij denkt dat je dat alleen kunt bereiken door haar knock-out te leggen, stil te krijgen, stil te leggen.

Ik zie je blik veranderen naar boos, als een wesp gestoken, aanvallend. Je neemt het woord:
“Het is tijd dat de mensheid gespiegeld krijgt wat zij de aarde aandoet. Ik ben in het leven geroepen om de mens te wijzen op haar verantwoordelijkheid.
Júllie zijn een gif,
júllie zijn een wolf in schaapskleren voor de aarde.

In amper 200 jaar is de wereld onherkenbaar veranderd, onomkeerbaar beschadigd.
Jullie als mensheid dachten de natuur te kunnen overmeesteren, temmen, berijden, beperken. Maar niets is minder waar. De natuur zal áltijd grootser zijn dan de mens.
De mens is immers een van de soorten die uitmaakt van de natuur, een van de soorten die deel uitmaakt van de balans in de circle of life. Alleen heeft de mensheid zich buiten die circle geplaatst, als een heer en meester machthebbend over de wereld.

Daar ben ik, daar is mijn rol voor. Om jullie als mensheid te wijzen, terug te dwingen, in de cirkel. Het is méér dan genoeg geweest voor de Aarde en de mensheid moet gestopt worden, want anders stevenen we af op het einde van de Aarde en alles wat erop leeft.”

“Zoals je ziet heb ik twee gezichten. Ik heb een boosaardig gezicht, met daarachter een boodschap met een liefdevolle, verbindende intentie. 
Ja, ik ben het schaap in wolfskleren. Ik ben het Paard van Troje. Met mij haal je zowel slecht als goed in huis. Aan jou de keuze welke je toelaat en welke rol je mij laat spelen in je leven.”

“Ik nodig iedereen uit om de verantwoordelijkheid te nemen.
De verantwoordelijkheid in de zorg naar elkáár, de zorg naar jezélf en de zorg naar de wereld, de aarde.

Wereldleiders roepen ons op om binnen te blijven, geen fysiek contact te maken, om in je betonnen leefwereld te blijven. Gehoorzaam volgt men deze bevelen op. Zich isolerend van waar iedere bewoner van deze Aarde behoefte aan heeft: natuur, vrijheid, saamhorigheid, zorgzaamheid. 
Jullie mensen zijn ook ‘gewoon’ een diersoort. Een diersoort die in roedels leeft, ooit in nauwe verwantschap met de vrije natuur. Met jullie isolatie in betonnen huizen broeit de drang naar vrijheid onderhuids. De natuurlijke drang naar saamhorigheid, naar zorgzaamheid voor elkaar.

Braaf doen jullie wat jullie wordt opgedragen, geheel contra van jullie natuurlijke staat van zijn. Zeer nadelig, want dit verwijdert jullie alleen maar verder van jullie Bron.

En hier ga ik als Corona dan weer een laagje dieper. Een laag dieper in je bewustzijn.
Want ik leef in jullie hoofden, ik leef in jullie bewustzijn, ik leef óók onderhuids.
Onderhuids jeukt het, onderhuids jeukt de drang naar terugkeren naar jullie natuurlijke roots. 
Terug naar wie je werkelijk bent, iedereen terug naar de Bron. Iedereen terug naar leven met de natuur, met elkaar. Zoals het ooit bedoeld is.”

Mensen worden wakker. Erkennen deze behoefte en omarmen dit in zichzelf. Ze zoeken elkaar op, simpelweg omdat de natuurlijke drang, de oerdrang én de hoge spirituele drang niet te temmen is. 

Die mensen nemen de verantwoordelijkheid voor elkaar weer. Voelen de roep van de Aarde om een betere wereld, in balans tussen mens en milieu, de balans terug tussen flora en fauna, de mens déél uitmakend van het geheel in plaats van er bovenuit stijgend. Dit deel van de mensen heeft ook een hoger emotioneel en spiritueel bewustzijn dan de mensen die dit allemaal niet hebben. Want weet je?

Andere mensen hebben dit bewustzijn niet – en zullen dit misschien ook niet ontdekken in dit leven. Die zijn bang voor “mij” – of bang voor jullie? – en doen er alles aan om mij, ons, te temmen, in bedwang te houden. Dat gebeurt met zowel zuivere áls onzuivere maatregelen. Maar daar ga ik nu niet op in.

Zoals je merkt is er in de mensheid ook een verdeling.
Voor en tegen. Welles en nietes. Het zijn twee kampen die ieder naar elkaar spugen.

Ik nodig alle mensen uit om te verénigen. Weer als één te worden.  De verantwoordelijkheid te nemen om voor elkáár te zorgen. Voor de áárde te zorgen, gelijkwaardig te leven met de natuur.
Jullie zijn er een onderdeel van en moeten jullie plaats in de cirkel terug innemen.

Daarom roep ik ook op om ieder voor zich te beoordelen hóé je leeft. Wat is jouw ecologische afdruk op de aarde? Zorg je goed voor de aarde, voor de natuur? Hoe zorg jij voor de mensen om je heen? Hoe goed zorg jij voor jezelf?
Hoeveel Liefde heb jij voor jezelf, hoe stroomt de Liefde door jou heen en hoe uit zich dit naar jouw omgeving, naar de aarde?

Het was ooit een prachtige slogan, maar het is ook echt zo: een beter milieu begint bij jezelf.
Kijk eens naar jezelf, kijk eens naar wat jij doet om goed voor jezelf EN de aarde te zorgen. Hoeveel afval produceer jij? Ben je je bewust of dit afval door de aarde kan worden afgebroken of verwerkt? Moet alles bij jou de verbrandingsoven in of gebruik jij herbruikbare of composteerbare materialen? En is het dan ook écht composteerbaar – of resulteert jouw goede intentie alsnog in microplastics…?

Verbeter jouw band met de natuur, verbeter jouw drúk (belasting) op de natuur. Wees liefdevol voor de natuur, voor de aarde.
En daarnaast: wees ook meer in verbinding met elkaar. Ja, ik weet. Dat wordt je nu onmogelijk gemaakt. Maar wees je er maar van bewust dat verbinding niet perse zit in de fysieke aanwezigheid. Maar ook in de emotionele en spirituele verbinding die je met elkaar hebt. Ook op die manier wil ik je uitnodigen om je verantwoordelijkheid te nemen en je bewustzijn te vergroten. Stel prioriteiten in zelfliefde, zelfrespect en bewustzijn naar de wereld, jezelf én elkaar. Er is nog veel werk aan de winkel – uhh wereld.

Zolang de mensheid niet de balans zal herstellen, zal ik me blíjven gedragen als een schaap in wolfskleren.
Iedereen terroriserend, bang makend, beperkend…
Tot een ieder die daartoe bereid is, meegaat in de bewustwording om goed voor elkaar en de wereld te zorgen.
Op die manier wordt de wereld een schonere, bewustere en liefdevollere plek.

Dus, ben jij degene die mij heeft gehad? Ben je ziek geweest door Corona?
Dan heb ik mijn uitnodiging tot een betere wereld via jou verspreid. 
Beginnend met jou, iedereen aanstekend, naar een verlichte, betere en liefdevollere wereld.”

Dit zijn de woorden van Corona.

Ditis de informatie die ik mocht ontvangen over de achterliggende boodschap van het coronavirus.

Ik ben nu heel benieuwd, wat deze woorden met jou doen.
Wat maakt dit in jou wakker?
Wat doet dit voor jou?
Wat ga jij nu doen?

Laat een reactie achter op mijn Facebook of Instagram pagina.